طراحانی که از فشن متنفر بودن

کوکو شنل

برای کوکو، دنیای فشن پر از ترندهای زودگذر و بی‌اهمیت بود. او از زیاده‌روی و ریخت و پاش در استایل زمان خودش متنفر بود، بنابراین برعکس آن را طراحی کرد: لباس‌های جرسی ساده با دوخت مینیمال و کت و دامن‌های ایکانیک شنل.

مارتین مارجلا

مارجلا به شدت از توجه فراری بود. اون از فرقه‌هایی که دور طراحان مد تشکیل میشد بدش میومد. اما برندی ساخت که با حذف شخصیت خودش، همچنان پیشتاز سبک آوانگارد در فشنه. مزون مارجلا در فشن شوها، صورت مدل‌ها رو با پارچه، کلاه گیس یا ماسک می‌پوشونه و تمرکز رو از هویت مدل به سمت خود لباس‌ها منتقل می‌کنه.

ری کاواکوبو

کاواکوبو اغلب تاکید کرده که طراح لباس نیست، بلکه یک متفکر «ضد مد»ه. او هرگز قصد نداشت لباس‌های زیبایی طراحی کنه، در واقع، او این سوالو مطرح می‌کرد که چرا باید لباس‌ها زیبا باشند. از عدم تقارن تا برآمدگی و فرورفتگی در سیلوئت لباس‌هایی که طراحی میکنه دیده میشه. و همواره با قوانین مد بازی میکنه و همین فاکتور باعث شد که کاواکوبو به یکی از بزرگترین نوآوران این صنعت تبدیل بشه.

کریستوبال بالنسیاگا

او از ترندها متنفر بود، فصل‌های فشن رو نادیده می‌گرفت و ساختار و تکنیک دوخت در اولویتش بود. کریستوبال حتی در سال ۱۹۶۸ برندش رو تعطیل کرد، چون که احساس میکرد فشن روح خودشو از دست داده. با این حال، سیلوئت‌های معماری‌گونه‌ی بالنسیاگا فشن معاصر رو شکل داده.

میوچا پرادا

میوچا پرادا در رشته علوم سیاسی تحصیل کرد و در جنبش‌های چپ‌گرایانه شرکت میکرد. اما وقتی کسب و کار خانوادگی‌ش رو به دست گرفت، عبارت و استایل، زشتِ شیک در فشن رو خلق کرد و تجمل در فشن با این حرکت بازتعریف شد. امروزه، پرادا یکی از قدرتمندترین خانه‌های فشن در جهانه.